Cahit Sıtkı Tarancı
Cumhuriyet devri şairlerimiz arasında bulunan Cahit Sıtkı Tarancı, 4 Ekim 1910'da Diyarbakır'da doğdu. Saint Joseph Lisesi'nde başladığı orta öğretimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladı. Bir süre Mülkiye Mektebi'ne ardından da İstanbul Yüksek Ticaret Okulu'na devam ettiyse de öğrenimini tamamlayamadı. 1938'de Paris'e giderek bir yandan Siyasal Bilgiler eğitimi aldı bir yandan da Paris Radyosu'nda spikerlik yaptı. İkinci Dünya Savaşı patlak verince yurda döndü ve bazı kuruluşlarda çevirmen olarak çalıştı. Ağır bir felç geçiren Cahit Sıtkı Tarancı'nın tedavisi Türkiye'de yapılamayınca Viyana'ya gitmek zorunda kaldı. 13 Ekim 1956'da Viyana'daki bir hastanede yaşamını yitirdi.

Galatasaray Lisesi son sınıf öğrencisiyken Muhit ve Servet-i Fünun dergilerinde çıkan şiirleriyle tanınan Cahit Sıtkı Tarancı, CHP Şiir Yarışmasına gönderdiği "Otuz Beş Yaş" şiiri 1946'da birincilik kazanınca edebiyat çevrelerinde ün yaptı. Yer yer Fransız şiirinin etkisinde kaldı ve şiirlerinde hece ölçüsü kullandı. Yalın konuşma dili ve akıcı bir söyleyişle toplumsal sorunlara yönelerek daha çok yaşama sevinci, yalnızlık ve ölüm gibi temalara duyarlı biçimde işledi. Orhan Veli'nin öncülüğünü yaptığı "Garip" akımının gelişmesiyle birlikte, biçim kaygısını önplanda tuttuğu şiirlerinde yaşamanın ve aşkın güzelliğini öven ve ölümün üstünlüğünü vurgulayan şiirler yazan Cahit Sıtkı Tarancı, bu özellikleriyle Cumhuriyet tarihinin önemli yazarları arasındaki yerini almıştır.

Eserleri:
Şiir Kitapları: Ömrümde Sükut (1933), Otuz Beş Yaş (1946), Düşten Güzel (1952), Sonrası (1957), Bütün Şiirleri (Asım Bezirci tarafından toplandı ve 1983 yılında yayınlandı.)